u zult u als lezer denken dat ik gestoord ben. Of nog meer dan u al dacht.

Lange tijd meende ik ook dat ik de enige was die het overkwam; Krassen die vanuit het niets ineens op je lichaam zitten. Ik heb ze zelf bijna al overal gehad. In diverse lengtes en dieptes. Ook op plaatsen waar ikzelf onmogelijk bij kan komen. Hoe lang ik ze al krijg? Voor zover ik me kan herinneren is dit al meer dan 20 jaar gaande. Misschien wel eerder, heb er nooit echt op gelet.

Wat voor soort krassen het zijn? Sommigen zijn een ‘gewone diepe snee’. Anderen zien eruit alsof er met lange nagels diep in de huid gekrast is. Terwijl ik ook een soort ‘brandwondenkrassen’ heb mogen ervaren. Deze zijn diep en geel in de kern.

Krassen variëren van heel ‘vers’ tot ‘oud’ uitziend. Sommigen nieuwe krassen hadden zelfs al een korstje (wat je normaal na een paar dagen krijgt), of hadden een rode kleur eromheen (wat je ziet als iets er lang zit en gaat ontsteken).

Doen ze pijn? Nee. Nooit. Dat is op zijn minste het meest eigenaardige ervan. Jaagt het angst aan? Nee absoluut niet. Waarom zou het? Immers over een paar dagen zijn ze weer weg.

Nu ben ik eens wat meer gaan lezen over dit vreemde fenomeen, en zie toch een (zwak) patroon.

1. Krassen zijn er ineens, zonder dat men het merkt. Zowel overdag, als nachts

2. Krassen verdwijnen ook weer zeer snel. Meestal is er binnen 2 a 3 dagen weinig van te zien. Zelfs een kras dat een litteken als herinnering zou moeten worden was in een week volledig weg.

3. Krassen hebben geen regelmaat van komen en gaan, noch is er een vaste volgorde van de plaats waar hij komt.

Sceptici hebben uiteraard weer de meest (domme) verklaringen gevonden, zoals het zelf toebrengen (hoe doe je dat in het midden op je rug?) , een scherp voorwerp waar je je aan hebt gestoten (briljant antwoord, ik slaap inderdaad met talloze messen in bed), en de nagels van je vriendin na een potje seks (Ja, daar zou een mogelijkheid in kunnen zitten, ware het niet dat ook vrouwen krassen op rug krijgen en je niet mag verwachten dat hun man met lange gelakte nagels rondloopt. )

Uiteraard kwamen er antwoorden van gelovigen die ‘wisten’ dat het kwade geesten/ duivels waren, of god boos op je was, en alleen de bijbel verlossing kan geven… Dus even snel laten bekeren, een keertje ‘Halleluja Jezus’ roepen, en uw probleem is opgelost...

Zucht….Als je iets niet weet, hoe dan je mond dicht denk ik dan. Feit is namelijk, dat het zowel gelovigen als niet gelovigen overkomt. En of je nu gaat bidden of maling aan de kerk hebt maakt geen verschil. Ze verdwijnen toch weer.

Nee, helaas. Nice try. Tevens las ik dat dit fenomeen begon op te treden nadat men was gaan glaasje draaien. Glaasje draaien is natuurlijk sowieso oerdom! Men weet niet waar men mee bezig is en welke kanalen worden geopend. Het is in Nederland ook niet voor niets verboden om een ouija-bord te verkopen.

Gelukkig zijn er mensen in gespecialiseerd om dit te kunnen oplossen; klik hier

Maar goed, even terug naar de oorzaak. Is het omdat ik toevallig ook veel van zwarte magie af weet? Nee, dat denk ik niet aangezien;

a) ik mij die materie pas veel later eigen ben geworden, en b) ik er voor gekozen heb om mij bezig te houden met witte positieve energie om natuur, mens en vooral dier een aangenamer leven te mogen schenken.

Ben ik schizofreen? Nee. Gebruik ik drugs of drink ik? Nee. Mijn eigen nagels? Nee, die zijn daar te kort voor en het verklaart ook niet de ‘brandwondenkrassen’.

Dus deze opties kunnen in de papierversnipperaar.

Wellicht komt het van negatieve energieën? Die niet graag hebben dat ik anderen help?

Of zijn het de negatieve gedachten van anderen? Hun jaloersheid? Hun ego?

Of zijn er nog energieën die men niet heeft ontdekt en op deze vreemde manier willen communiceren?

Of zijn dit tastbare resultaten na een uittreding? Is er onderweg iets mis gegaan?

Als u het weet, of denkt te weten mag u `t zeggen. Verras me eens. Ik heb er zo mijn eigen theorie over, maar die hou ik liever even voor me.

Met vriendelijke groet,

Marco.

www.marco-pothuizen.nl


Update; nu met foto`s. Het wit omlijnde gedeelte is een blauw/bruine vlek. Alsof er hard op is geslagen. Zelf kan ik er met mijn handen niet bij...

De kras is ditmaal erg klein maar toch zichtbaar. Die loopt trouwens naar de omcirkelde plek toe.

AoBet3fq69xsJcmlDvyyTrZPxGJcGjGL.jpg

Hier de blauwe plek nogmaals. Met een grijze stippellijn heb ik de plaats aangegeven waar mijn ruggengraat loopt.


g9xnSB7Cm7tBfG3k930HsqD4bepO0Ag0.png

APS3j9ki3qWKUW4wwEXntqEhfhAVh8l7.jpg


Zo is het duidelijker dat ik het zelf onmogelijk gedaan kan hebben. Door de flitser ziet alles er wat mooier/ lichter/ minder erg uit dan in werkelijkheid.

n7szqZb8gONe2dMeWniYxqG5Wjogzy6C.jpg


Met vriendelijke groet, Marco www.marco-pothuizen.nl